و درد دل خویش را با چه زبانی بیان کرد و چگونه بیان کرد ؟!

شرم وحیایی که با قطرات عرق سرد به پیشانی می نشیند جه می خواهد و جه می گوید؟!

آیا از او نپرسیدید که چه می خواهد؟!

ولی دل ساه می داند که چه می خواهد ..

و با فریاد بی صدایی به تو می گویم

                                            که ای دوست

                                                     من تو را می خواهم.

با تو می گویم ، باتو می خوانم و با تو می گریم

با تو می خوابم و با تو بلند می شوم و پرواز می کنم

                  با تو نالانم ،با تو گریانم ،با تو خندانم ...

                         تو را دوست دارم برای ابد....

فریاد نزن ای عاشق،

 که من با قلب خود می شنوم درد را در چهره عاشق توبا ذهن خود می نگرم..

فریاد نزن ای عاشق ...فریاد نزن ..

بی سبب نیست چنین فریادم ،بی گناه در دام عشق افتادم

چه درست و چه غلط زندگی هم خودم هم تو را بر باد دادم

اگه احساسم و می دیدی

                 از من و عشقم نمی گریختی

اگه بیهوده نمی ترسیدم ،عشق و آن گونه که بود می دیدم شاید در آن لحظه غمگین ..

                                     دل و قلبم و دوباره می بخشیدم..

ما سزاواریم اگر گریانیم این چنین خسته و سرگردانم ..

                        ما که دانسته به دام افتادیم ،چرا از عاشقی رو برگردانیم

نــه گــنــاهـکـارم نــه بـی تـقـصـیــر

من بازیچه تقدیرم و در بیراهه عشق در احساس خود درگیرم....

به کودکی گفتند عشق چيست؟ گفت بازی.

به نوجوانی گفتند عشق چيست؟ گفت رفيق بازی.

به جوانی گفتند عشق چيست؟ گفت پول و ثروت.

به پير مردی گفتند عشق چيست؟ گفت عمر.

به عاشقی گفتند عشق چيست؟ چيزی نگفت آهی کشيد و سخت گريست

مرا زیبا پرستی                داده عشق و داده مستی

رنج هستی برده از یادم

ندارم ترسی از غم

تا که هر دم                 می رسد عشقش به فریادم

چه او را می پرستم در کنار هر که هستم

نقش سنگم ،سرد وخاموشم

به غیر از یاد او          هر یاد دیگر در جهان گشته فراموشم

                          که دانی !؟خدایا...

کسی که در همه وجودم

                               بود ز یاد تو نشانی

نکرده حتی یک دم از محبت                      به من حتی نگاه مهربانی  ./     

نمي بخشمت ....

بخاطر تمام خنده هايي كه از صورتم گرفتي ....
 بخاطر تمام غمهايي كه بر صورتم نشاندي ....
 نمي بخشمت ....
 بخاطر دلي كه برايم شكستي ....
 بخاطر احساسي كه برايم پرپر كردي ....
 نمي بخشمت ....
 بخاطر زخمي كه بر وجودم نشاندي ....

هر چند مال من نشدی ولی ازت خیلی چیزا یاد گرفتم. یاد گرفتم به خاطر کسی که دوسش دارم باید دروغ بگم. یاد گرفتم هیچ وقت هیچ کس ارزش شکستن غرورمو نداره. یاد گرفتم تو زندگیم بی اون که بفهمم چقدر دوسم داره هر روز دلشو به بهونه ای بشکنم. یاد گرفتم گریه های هیچ کس رو باور نکنم. یاد گرفتم بهش هیچ وقت فرصت جبران ندم. یاد گرفتم هر روز دم از عاشقی بزنم ولی خودم عاشق نباشم

آنگاه که نام تو را تا آن طرف شب به رسم آشتی می بردند در حسرت وداع با تو

تنها شانهایت را برا ی گریستن می خواستم... 

 با چشم هایی خیره بر آسمان که شاید شهابی بگذرد

 و آرزوهای خفته مان را یک صدا بازگوید   اما...

هرگز آن شب نیامد همچنان آرزو بر دلمان ماند و اینک

تو آن سوی دیوار ومن این سوی سرنوشت!...